ژیرونا

چک­چک باران

طبل میشود در سَـرَم

و خواب، رویایی دور مینماید

قطار،

"ژیرونا^(*)"ی خیس را ترک میکند

با کوچه­های سنگی باریک

و قلعه اساطیری

که سر در مه

از پس خانه­های  شادرنگ ِِ  شهر سر برآورده

و کافه­های رنگ­رنگ

که پناه رهگذران باران­خورده است

 

مسخ

بیهدف

زیر طاقهای سنگی

و ایوانهای شمعدانی

پی نشانیت میگردم

و تو چه بی­اندازه دوری

مثل سرزمینم

مثل آرزوهایم

مثل خواب

 

دخترک

با حلقه دستانش بر گردن

میبوسدش

آه

که من انگار

قرنهاست

حلقه دستانت را

و لبانت را

جایی گم کرده­ام

 

باد مست

میان زیتونها میپیچد

و خواب را در چشم شاخه­ها می­آشوبد

 

ژیرونا روبرویم ایستاده

مغرور و غمگین

و تندیس مرگ

بر فراز برجهای ژیرونا

مرا مینگرد

(*) شهری تاریخی در اسپانیا

---

پیش فروش جسم!   ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ  بابک داد (فرصت نوشتن)

چرا حجاب؟   ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ  فاطمه صادقی (میدان زنان)

رومبا دل ریو (گیتار فلامنکو )  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ   ماریا زمانتاسکی

یرما، آبرونامه زنان جهان   ـــــــــــــــــــــ  مهستی شاهرخی (چشمان بیدار)

بید مجنون

پیش­خوانش: زیبایی و شکوه شعر سنجه ای ندارد و معیار، شوریست که می­انگیزد. بید مجنونِ ناظم حکمت همه شور است، وقتی که پا­به­پای نسیم بر شاخه­های بید گذر میکنی و احوال سوار زخمی را از دریچه نگاه ناظم حکمت مینگری.

 

                                               

 

بید مجنون

 

آب روان

بر آینه اش درختان بید را  نقش میکرد

بیدهای مجنون گیسوانشان را بر آب میریختند

سواران اسبان سرخ با شمشیرهای برهنه سوزان از میان بیدها

به سوی غروب میگذشتند

 

ناگهان

همچون پرنده ای با بالهای زخمی

سواری از اسبش سرنگون شد

فریاد نکرد،

از پس سواران، صدایشان نکرد

تنها با چشمانی پراشک

به نعلهای درخشان اسبها که دور میشدند نگاه کرد

چه بینوا بود!

چه بینوا بود که دیگر بر یالهای اسبان چهارنعل نخواهد آرمید

و در میان جنگجویان سفیدپوش شمشیر نخواهد رقصاند

صدای نعلها، پرده پرده دورتر میشود

و سواران در غروب ناپدید میشوند

 

سواران، سوران، سواران اسبان سرخ

سواران اسبهای بادپا

سواران اسبها...

سواران  ...

سوار...

سو...

 

عمر همچون سواران اسبهای بادپا، گذشت!

صدای آب روان خاموش شد

سایه ها ناپدید شد

نقشها رنگ باخت

پرده های سیاه بر چشمان آبیرنگش فروافتاد

و بیدهای مجنون

بر گیسوان طلاییش

خم شدند

 

گریه نکن بید مجنون

گریه نکن

پابند آینه آبهای تیره نشو

پابند مشو

گریه نکن

 

SALKIMSÖĞÜT
Akıyordu su
gösterip aynasında söğüt ağaçlarını.
Salkımsöğütler yıkıyordu suda saçlarını!
Yanan yalın kılıçları çarparak söğütlere
koşuyordu kızıl atlılar güneşin battığı yere!
Birden
bire kuş gibi
                 vurulmuş gibi
                                kanadından
yaralı bir atlı yuvarlandı atından!
Bağırmadı,
gidenleri geri çağırmadı,
baktı yalnız dolu gözlerle
                  uzaklaşan atlıların parıldayan nallarına!

Ah ne yazık!
             Ne yazık ki ona
dörtnal giden atların köpüklü boynuna bir daha yatmayacak,
beyaz orduların ardında kılıç oynatmayacak!
 

Nal sesleri sönüyor perde perde,
atlılar kayboluyor güneşin battığı yerde!
 

Atlılar atlılar kızıl atlılar,
atları rüzgâr kanatlılar!
Atları rüzgâr kanat...
Atları rüzgâr...
Atları...
At...

 

Rüzgâr kanatlı atlılar gibi geçti hayat!

Akar suyun sesi dindi.
Gölgeler gölgelendi
                     renkler silindi.
Siyah örtüler indi
                    mavi gözlerine,
sarktı salkımsöğütler
                        sarı saçlarının
                                          üzerine!

Ağlama salkımsöğüt,
                            ağlama,
Kara suyun aynasında el bağlama!
                                                 el bağlama!
                                                            ağlama!

 

---

. پ.ن.: تشکر فراوان از حبیب نازنین که در ترجمه شعر از راهنماییهایش، بینهایت استفاده کردم

---

 وکیل عاشق  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ    رادیو زمانه

انیمیشن "قطار اسپانیایی" ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ    کریس دی برگ (یوتیوب)