روزانه ها

یکم– ممنونم از شما که اینقدر نازنینید که جزر و مدهای[گاه طوفانی  ِ ] این پستهای خاکستری را – شاید هم سیاه را – میبینید و دلواپسم میشوید. ممنونتانم، اما نوشته­هایم – اگر تلخ – شرح حالم نیست که بقول ناظم حکمت ِ  بزرگ جنس نوشته­هایم است که تلخند، مثل لذت تمام کردن یک خیار/تلخ.  

 

دوم - ببینید تهران را از دید یاسُن آتناسیادیس.

 

سوم - چیزی هم میخواستم بگویم که مدتی بود ته گلویم گیر کرده بود و گفتم تا خفه ام نکرده بگویم که چه حرصی خوردم آن صبح سرد ملبورن، جلوی تلوزیون، ساعت 2، زیر پتو:

"و قدم­خیر تشریف فرما شد و برجایگاه ویژه جلوس کرد و بدین ترتیب تیم ملی در استادیوم آزادی به عربستان باخت."