نوجوانی ... کم کم داشتم تلخ میفهمیدم که "ثقل زمین کجاست" و من "کجای این جهان ایستاده ام"، روزهایم سرشار بود از بوی باروت و صدای انفجار و ضجه و آژیر. روزهای زمخت کودکی و نوجوانی.
روزهایی که حبیب - یاغی کوههای سرزمین اجدادیم – برایم بت بود و داستانهای پرراز و رمز پدر از کوراغلو و قاچاق نبی (۱) گره خورده بود با گرمسری نوجوانی و آرزوهایم برای سرزمینم .
امروز ... در آستانه ۳۰ سالگی، هنوز - در خیال - با حبیب در کوههای کودکیم فراریم و در پس صخره ها، در آغوش سرما، مرگ و گلوله را انتظار میکشم، ولی نه دیگر با آن گرمسری و شور ... که خسته ام، خسته به بلندای قرنها. خسته ام مثل سرزمینم. مثل مردمم.
"نامهای به باد"، سرگذشت نهان فراری من است، سرگذشت نهان زخمی من.
Rüzgara bır mektup
Benı tanıyormısın be?
Ben bü yolların yolcusuyum.
kurşunum, kurşunlara dızılmemek ıçın
Babam söyledığı destanlarda
Hebıb gıbı
Nebı gıbı
Çocukluk daglarımda kaçağım
Oynadığım taşların peşınde
gizlenmışım
kurşundan ve soğukdan
Senın gıbı
Üşıyorum, Tıtrıyorum
Korkıyorum, Dolaşıyorum
Bır daha annemı ve kadınımı gorebıldığımı sanmıyorum
Son defa çocukumu kuçaklayabıldığımı sanmıyorum
Sanmıyorum dokunmayalar
Bü namlular
Bü kurşunlar
Bü sancılar
Bü dertler
Evıme gıçersen
kulakrada fısılda:
"Hıç bır şey ıstemedım
sadece ekmek,
sıçak şorba,
şıır,
ve çocukluk gıbı ağlayışlarım ıçın bır kucak"
Karıma soyle alabıldığıne kader soğuklarda kucağıni özlemışım,
Anneme soyle senın kokun ve sesın hatırlıyorum,
goz gozı gormeğen karanlıkta ve dehşetli katran boşluğlarda
Çocukuma soyle sazımı yere bırakma,
benı unutma ve duşun kı
senın ıcın ıstedığım yenı bır dunyaıçın, dağlara, taşlara rüzgar oldum
(۱) قاچاق نبی (نبی فراری): « نبي » دهقان زاده اي فقير و گمنام بود كه به دادخواهی ستمدیدگان، بر علیه مظالم تزار روسیه و حکومت قاجار و خوانین محلی آذربایجان ظغیان کرد و به سیمای مبارزی فراری درآمد. دهقانان او را در ميان خود مي پذيرفتند و نام و نشان او از حكومتيان مخفي نگاهداشته ميشد. قاچاق نبی، با حیله و با خیانت یکی از دوستانش هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت. بدينسان « قاچاق نبی» تجسم آمال و آرزوهايي گردید كه تحقق آنها چون آتشي زير خاكستر، در دلهاي مردمان عصر و ديار، هرچند پنهان، اما همچنان سوزان و روشن بود.
رفته (ترجمه شعر) ...................................................... حبیب سلیمی نژاد
خزینه ....................................................................... مسعود تارانتاش